Merhaba

Günlerin pervasızca birbirini kovaladığı, iş ev arasında mekik dokuyup hiçbir şeye fırsat bulamadığım veyahut bulduğum fırsatları iyi değerlendirmeyip bir hengamenin içinde yol aldığım hızlı, yorucu hayatıma bir es verdiğim şu günlerde; yararlı ne yapabilirimi -tabii bebişimi büyütmenin verdiği o enfes huzur ve doyum dışında- düşünürken böylesine uzun ama gerçekten içten bir cümleyle blog hayatına hızlı bir giriş yapıyorum. Çığlığın içindeki sessizlik.... Net aleminin gürültüsü patırtısı içinde sessizce bir yer edinebilmek ve hayata, dünyaya dair düşüncelerimi dilimin döndüğünce sizlere iletebilmek hedefim.Neler olabileceğini ben de bilmiyorum... Umarım olacaklar güzeldir....